ไม่ได้เข้านานโข....ไฉไลกว่าเดิมเยอะ
ตอนนี้ก็คงใช้ รูปภาพ&แบล็คกราวน์เก่าๆไปก่อนละกัน
งานช่วงนี้ถาโถมได้ใจ........โปรเจคงานแปลค้ำคออยู่ สู้ต่อไป
ส่วนวันนี้ รู้สึกทำตัวมีปัญหา...ในเรื่องจิตใจ
มันมากเกินไป เผยมากไป พูดมากไป
คิดมากไป ฝันมากไป อะไรอะไรก็มากเกินไป.....
ไม่มีความพอดีของตัวเองเอาซะเลย
หมูตอนเพื่อนรัก....ก็กลัวทำร้ายจิตใจแกจัง...
ไม่เอาแล้ว ปกติ เหมือนเดิม
ไม่ว่าจะเป็นความรู้สึกไหน หมูตอนก็เป็นเพื่อนที่ดี
ส่วนเจ้าชายขี้เก็ก...เข้าหา...คิด...ฝัน...ยิ้ม...
มันคือความรู้สึกทั้งหมดภายในใจ
แต่ภายนอกแสดงเย็นชา....กลัว....
ถ้าเธอรู้ความจริง......จะหนี....จะไม่เหมือนเดิม
นี้แหละหนาความจริง....หยุด....ห่าง......เหมือนเดิมดีกว่า
ใช่แล้ว.....สุดท้ายก็เหมือนเดิม...................
แต่เป็นเธอคนเดียวที่ฉันรู้สึก...เจ้าชายขี้เก็ก
จะหยุดการกระทำบางอย่าง.....หยุดการทำตัวมีปัญหา
หยุด.....อยู่กับตนเอง.....จืตใจ.....ความรู้สึกที่เป็นอยู่ตอนนี้
เวลาผ่านไปเร็วชะมัด........................ปี3เทอม2แล้ว
เรียนรู้มากขึ้น.....มิตรภาพสุขสันต์.....
อนาคตไม่รู้ แต่คิดว่าหนทางที่เราอยากก้าวไปกำลังรออยู่
ทำอะไรดีน่ะ......แค่คิดก็สนุกแล้ว....
ช่วงนี้หลายอาทิตย์ นอนดึกกกกกกกกกกกกกมากกกกกกกกกก
ตัวเหมือนจะเหลืองขึ้นง่ะ >.<
ตาก็เป็นหมีแพนด้า *_* โอ้ยงานมันเยอะ ไม่มีเวลานอนเลย.....
ไม่เอาๆๆๆกลัวเป็นโรคอ่ะ....เฮ้ย....
การบ้านกวักมือเรียกเเย้วววววว
ขอให้จากนี้ไปเป็นแต่วันดีๆด้วยเถิด^0^
ขอให้คุณพระศรีรัตนไตรคุ้มครองทุกคนค่ะ
BMW.
PS. 1.ใจจริงเราสับสนหรือเปล่า...เพื่อนกันมันดีกว่า....ไม่แน่ใจตัวเองซะงั้น
2.ถ้าเขาไม่ได้สนใจเรา แล้วทำไมเรายังไปหวังอยู่ได้น่ะ...
ก็เพราะว่าตราบใดที่มีรักอยู่ ย่อมมีหวังสินะ:)
edit @ 20 Dec 2007 20:49:58 by ^^PB^^
